وقتی یک نفر فوت میکند و چندین وارث «صاحب فرض» داشته باشد (یعنی کسانی که سهم مشخص و قانونی از ارث دارند، مانند دختر، مادر، زن یا شوهر)، ممکن است ترکه برای پرداخت سهم کامل همه این صاحبان فرض کافی نباشد. در این صورت کمبود به سهم دختر یا دختران میخورد، یعنی سهم آنها کاهش پیدا میکند. اما اگر برعکس، بعد از دادن سهم هر صاحب فرض، چیزی از ترکه اضافه بیاید و هیچ وارث سببی یا نسبی دیگری (که به خاطر خویشاوندی ارث میبرد) نباشد، آن مقدار اضافه باید میان خود صاحبان فرض تقسیم شود. البته این تقسیم اضافه تابع همان قاعدههای سهمبندی مواد قبلی قانون مدنی است. در این تقسیم اضافه، دو گروه استثنا هستند و هیچ سهم اضافی نمیبرند: اول زن و شوهر، چه در شرایط عادی و چه در شرایط خاص، بدون هیچ استثنایی. دوم مادر متوفی در صورتی که «حاجب» داشته باشد (یعنی کسی که مانع از رسیدن سهم بیشتر به او میشود، مثلاً وجود دو خواهر یا یک برادر که سهم مادر را یکششم میکند). در نتیجه حتی اگر مادر حاجبدار باشد، از زیادی ترکه بهرهای نخواهد برد. پس خلاصه این که: اگر ترکه کم بیاید، فقط سهم دختر یا دختران کم میشود؛ و اگر ترکه اضافه بیاید و وارث نسبی دیگری نباشد، اضافی بین همه صاحبان فرض به جز زن و شوهر و مادر حاجبدار تقسیم میشود.