این حکم ناظر به حالتی است که متوفی (فرد فوتشده) تنها دختر داشته باشد و پدر و مادر او نیز زنده باشند. در این وضعیت، دو سوم از کل اموال به همه دخترها تعلق میگیرد و میان آنها به طور مساوی تقسیم میشود. به عنوان مثال اگر متوفی سه دختر داشته باشد، هر یک از دختران به اندازه یک سوم از همان دو سوم سهم میبرند. پدر و مادر هر کدام یک ششم از ترکه را به عنوان سهم خود دریافت میکنند. پس از کسر این سهمها، اگر باقیماندهای وجود داشته باشد، آن باقیمانده نیز میان همه ورثه (دختران، پدر و مادر) به نسبت همان سهمهای قانونی شان تقسیم میشود. نکته مهمی که در این ماده وجود دارد، استثنایی درباره سهم مادر است: اگر مادر «حاجب» داشته باشد، یعنی کسی که مانع از رسیدن سهم بیشتر به او شود، مادر دیگر از آن باقیمانده سهمی نمیبرد. حاجب در اصطلاح حقوقی به معنای شخصی است که به دلیل وجودش، سهم ارث فرد دیگر کاهش مییابد یا به طور کامل قطع میشود. در این بستر، معمولاً وجود پدر یا فرزندان پسر متوفی باعث حجب مادر از باقیمانده میشود. بنابراین در صورت وجود حاجب، مادر تنها همان یک ششم اصلی خود را دریافت میکند و از باقیمانده محروم میماند. این ماده بخشی از قواعد پیچیده ارث در قانون مدنی است که سهمهای مشخصی را برای هر یک از ورثه تعیین کرده است.