این ماده قانونی به مواردی میپردازد که برخی وارثان به دلیل وجود وارثان دیگر، نمیتوانند سهم کامل خود را ببرند و سهمشان محدود میشود. به این محدودیت در اصطلاح حقوقی «حجب از بعض فرض» میگویند. یعنی وارث از بردن بخشی از سهم مقررش منع میشود و سهم کمتری دریافت میکند. این قانون برای دو حالت اصلی وضع شده است: یکی زمانی که فرد فوتشده فرزند یا نوه داشته باشد و دیگری وقتی که چند برادر یا خواهر داشته باشد. در حالت اول، اگر متوفی فرزند یا نوه داشته باشد، سهم پدر و مادرش از یکسوم بیشتر نخواهد شد. یعنی پدر و مادر نمیتوانند بیش از یکسوم از دارایی را ببرند. البته استثنائاتی در مواد ۹۰۸ و ۹۰۹ قانون مدنی وجود دارد که ممکن است هر یک از پدر و مادر به عنوان قرابت یا رد بیش از یکششم ببرند. همچنین در همین حالت، سهم شوهر از یکچهارم و سهم زن از یکهشتم بیشتر نخواهد شد. حالت دوم مربوط به زمانی است که متوفی چند برادر یا خواهر داشته باشد. در این صورت سهم مادر از یکششم بیشتر نمیشود. اما این محدودیت چهار شرط دارد: اول اینکه تعداد برادران و خواهران حداقل دو برادر، یا یک برادر با دو خواهر، یا چهار خواهر باشد. دوم اینکه پدر این خواهر و برادرها زنده باشد. سوم اینکه خود پدر از ارث محروم نباشد (مگر به دلیل قتل). چهارم اینکه این خواهر و برادرها از طرف پدر و مادر باشند یا فقط از طرف پدر.