این ماده به شرایطی میپردازد که متوفی نه پدر و مادر داشته باشد و نه فرزند، و نوبت به وراث طبقه دوم و سوم میرسد. در طبقه دوم، اگر متوفی برادر یا خواهری نداشته باشد، فرزندان آنها یعنی برادرزادهها و خواهرزادهها به جای پدر یا مادر خود مینشینند و همراه با پدربزرگ و مادربزرگ متوفی ارث میبرند. مثلاً اگر کسی فوت کند و فقط یک مادربزرگ و یک خواهرزاده داشته باشد، هر دو ارث میبرند. اما نکته مهم این است که در اینجا قانون «اقرب بودن» را ملاک قرار داده: هر کس به متوفی نزدیکتر باشد، دورتر را از ارث محروم میکند. پس اگر هم پدربزرگ و هم پدرِ پدربزرگ (جدِ جد) زنده باشند، فقط پدربزرگ ارث میبرد و جدِ جد چیزی نمیگیرد. همین قاعده در مورد فرزندان برادر و خواهر هم جاری است: برادرزاده نزدیکتر، برادرزاده دورتر را کنار میزند. این حکم در طبقه سوم وراث هم اجرا میشود. یعنی اگر متوفی عمو یا دایی یا عمه یا خاله نداشته باشد، فرزندان آنها همراه با پدربزرگ و مادربزرگ متوفی ارث میبرند و باز هم قانون «نزدیکتر، دورتر را محروم میکند» حاکم است.