فرزندی که از رابطهٔ نامشروع (زنا) به دنیا آمده باشد، از پدر و مادر طبیعی خود و همچنین از بستگان آنها ارث نمیبرد. این حکم کلی است و شامل تمام خویشاوندان نسبی آن کودک نمیشود. اما اگر برای یکی از پدر یا مادر، حرمت رابطه (یعنی نامشروع بودن آن) ثابت نشود - مثلاً به دلیل این که آن طرف رابطه را با اکراه و اجبار انجام داده یا در اشتباه بوده و گمان میکرده رابطه حلال است - در این صورت فرزند میتواند از آن طرف و بستگانش ارث ببرد. مثلاً اگر زنی به زنا مجبور شده باشد، فرزند او از مادر و خویشاوندان مادری ارث میبرد، ولی از پدر و بستگان پدری ارث نمیبرد. عکس این حالت هم صادق است. پس قانون در اینجا میان طرفین رابطه تفاوت قائل میشود: طرفی که آگاهانه و با اختیار مرتکب زنا شده از ارث بردن فرزند محروم میماند، اما طرف دیگر که اجبار یا اشتباه داشته چنین محرومیتی ندارد و کودک میتواند از او ارث ببرد.