این حکم مربوط به وضعیت فرزندی است که در نتیجهٔ لعان (نفی نسب توسط پدر) از پدر جدا شده است. اگر پدر پس از لعان پشیمان شود و رجوع کند، پسر از او ارث میبرد، یعنی پسر وارث پدر میشود. اما این رابطهٔ ارثی یکطرفه است: پسر از بستگان پدری (مثل برادران، خواهران، عموها و …) و همچنین خود پدر و خویشان پدری از پسر ارث نمیبرند. به عبارت دیگر، رجوع پدر فقط باعث میشود که پسر از پدر ارث ببرد، نه اینکه رابطهٔ ارثی کامل و دوطرفه بین آنها برقرار شود.