وقتی یکی از وراث، فردی باشد که غیبش زده و خبری از او نیست، سهمالارث او را جداگانه نگه میدارند تا تکلیفش روشن شود. مثلاً اگر پدری فوت کند و یکی از پسرانش سالها ناپدید باشد، سهم آن پسر را کنار میگذارند و به بقیه وارثان تقسیم نمیکنند. حالا اگر بعداً معلوم شود که این فرد غایب پیش از مردن شخص اصلی (مورث) فوت کرده بوده، سهمی که برایش کنار گذاشته بودند به بقیه وارثان برمیگردد و بین آنها تقسیم میشود. اما اگر مشخص شود که او در زمان فوت مورث زنده بوده یا اصلاً زنده است، آن سهم یا به خودش داده میشود (اگر برگردد) یا به وارثان خودش میرسد (اگر در این فاصله فوت کرده باشد). در عمل، دادگاه برای چنین مواردی ناظر تعیین میکند و اموال غایب را تا روشن شدن وضعیتش اداره میکند. این قانون میخواهد هم حق غایب حفظ شود و هم اگر مرگ او قبل از مورث ثابت شد، حق سایر وراث تضییع نشود.