اگر کسی ناپدید شود و از او خبری نباشد، اموالش میان ورثه تقسیم نخواهد شد مگر در دو حالت: یا مرگ او به طور قطعی ثابت شود، یا آنقدر زمان بگذرد که به حکم عادت و تجربه، دیگر امیدی به زنده بودن او نباشد. این قانون از اموال شخص غایب محافظت میکند تا پیش از روشن شدن وضعیت نهایی او، داراییاش بیجهت تقسیم نشود. منظور از «غائب مفقودالاثر» کسی است که مدت زیادی از ناپدید شدنش گذشته و هیچ نشانی از زنده یا مرده بودنش در دست نیست. در چنین شرایطی، دادگاه باید صبر کند تا یا دلیل قطعی بر فوت او پیدا شود، یا مدتی بگذرد که بر اساس عرف و عادت، افراد همسن و سال او معمولاً تا آن زمان زنده نمیمانند. پس از آن زمان، دادگاه حکم به تقسیم اموال میدهد. نکته کاربردی این است که تا پیش از تحقق یکی از این دو شرط، هیچیک از ورثه نمیتوانند سهم خود را از اموال غایب مطالبه کنند یا اموال را میان خود تقسیم نمایند. این حکم برای جلوگیری از تضییع حقوق شخص غایب وضع شده است، زیرا ممکن است پس از تقسیم اموال، او زنده بازگردد و دیگر چیزی برایش باقی نمانده باشد.