این ماده تکلیف پرداخت حقوقی را که در ماده ۸۶۹ قانون مدنی به آنها اشاره شده روشن میکند. این حقوق که شامل مخارج کفن و دفن، دیون متوفی و وصایا است باید دقیقاً به همان ترتیبی که در ماده ۸۶۹ آمده پرداخت شوند. یعنی اولویت با هزینههای کفن و دفن است، سپس دیون و بعد از آن وصایا تا سقف یکسوم اموال. پس از اینکه این حقوق به طور کامل ادا شد، باقیمانده اموال متوفی میان وراث بر اساس سهمالارث قانونی تقسیم میشود. به این ترتیب، وراث تا زمانی که تکالیف مالی متوفی انجام نشده نمیتوانند سهمی از ارث ببرند. همچنین اگر اموال متوفی برای پرداخت همه این حقوق کافی نباشد، باز هم اولویت با همان ترتیب ذکر شده است. در عمل، اجرای این ماده تضمین میکند که پیش از تقسیم ارث، حقوقی که به دیگران تعلق دارد (مانند طلبکاران یا موصیله) پرداخت شود.