وقتی کسی فوت میکند، پیش از آنکه داراییاش بین وارثان تقسیم شود، باید یک سری بدهیها و هزینهها از آن دارایی پرداخت گردد. اولین چیزی که باید تأمین شود، هزینهی کفن و دفن میت است. بعد از آن، نوبت به حقوقی میرسد که به یک مال خاص در میان ترکه چسبیده است؛ مثل مالی که در گرو بانک یا طلبکار است و باید بدهی آن پرداخت شود تا از رهن خارج گردد. پس از این دو مرحله، تمام بدهیها و واجبات مالی که بر گردن متوفی بوده، مانند قرضها، خمس، زکات یا نفقهی معوقه، از دارایی او پرداخت میشود. در مرحلهی بعد، نوبت به وصایایی میرسد که متوفی برای اموالش تعیین کرده است. اگر مجموع وصایا تا یکسوم کل دارایی باشد، بدون نیاز به اجازهی وارثان اجرا میشود. اما اگر وصیت بیش از یکسوم ترکه باشد، برای اجرای قسمت اضافه باید وارثان رضایت بدهند. در غیر این صورت، فقط تا سقف یکسوم از دارایی برای وصیت هزینه میشود و بقیه بین ورثه تقسیم میگردد.