زوج و زوجه در صورتی که تا لحظهٔ مرگ همسرشان زنده باشند، بدون نیاز به رابطهٔ نسبی یا خویشاوندی از یکدیگر ارث میبرند. یعنی اگر زنی شوهرش را از دست بدهد، یا مردی همسرش را از دست بدهد، به دلیل عقد ازدواجی که بین آنها برقرار بوده، جزو وراث محسوب میشوند. برای این ارثبری تنها شرط لازم این است که زوج یا زوجه در زمان فوت طرف مقابل زنده باشند. بنابراین اگر یکی از زوجین پیش از دیگری بمیرد، آنکه زنده مانده از او ارث میبرد، حتی اگر فرزند یا پدر و مادری در میان نباشد.