وصی کسی است که از طرف شخص وصیتکننده برای انجام کاری یا نگهداری از اموال تعیین میشود. طبق این ماده، تا زمانی که وصی در محدوده اختیارات خود عمل کند و از اموال وصیت به درستی نگهداری نماید، در صورت بروز خسارت یا تلف شدن اموال، مسئولیتی ندارد و ضامن جبران آن نیست. در واقع قانون نگاهش به وصی مانند یک امین است که امانتدار محسوب میشود. با این حال اگر وصی از حدود اختیارات خود خارج شود و دست به تعدی بزند، یعنی کاری کند که حق نداشته انجام دهد، یا در نگهداری از اموال تفریط کند، یعنی کوتاهی کرده و آن طور که باید از اموال مراقبت نکند، در این صورت ضامن خواهد بود و باید خسارت وارده را جبران کند. بنابراین مسئولیت وصی محدود به مواردی است که از روی عمد یا سهلانگاری باعث ضرر به اموال وصیت بشود.