این قاعده برای وقتی است که جنینی که به نفع او وصیت شده پیش از تولد در اثر یک جرم از بین برود. در این حالت اگر جنین بتواند از جانی ارث ببرد، وصیت به نفع او باطل میشود و مال وصیت شده به ورثهی خود جنین میرسد. اما اگر جانی از جمله کسانی باشد که به خاطر قتل از ارث محروم میشود — مثلاً پدری که باعث سقط شده — در این صورت جنین از او ارث نمیبرد و وصیت همچنان به نفع ورثهی جنین اجرا میشود. منظور از «ورثه» در اینجا، وارثان خود جنین هستند نه وارثان وصیتکننده. برای مثال اگر کسی یکسوم اموالش را به فرزند آیندهاش وصیت کرده باشد و آن فرزند در نتیجهی جرم شخصی سقط شود، آن یکسوم را وارثان همان فرزند (مثلاً مادر و پدرش) به ارث میبرند، مگر اینکه سقط توسط پدر انجام شده باشد که در آن صورت پدر از ارث محروم میشود و سهمش به سایر ورثه میرسد.