هرگاه شخصی در وصیتنامه خود چند کار یا چند سهم را به ترتیب اولویت تعیین کرده باشد (مثلاً اول صدقه، دوم حج، سوم کمک به فرزندش) و مجموع این وصایا از یکسوم دارایی او بیشتر شود، ورثه میتوانند نسبت به مازاد بر ثلث اعتراض کنند. در این صورت، قانون میگوید همان ترتیبی که وصیتکننده در نظر گرفته رعایت میشود: یعنی اول وصیت اول به طور کامل از یکسوم دارایی برداشته میشود، سپس وصیت دوم و الی آخر. هر جا که یکسوم تمام شود، وصیتهای بعدی باطل میشوند و به ورثه میرسند. اما اگر وصیتکننده همه وصیتهایش را یکجا و بدون اولویت گفته باشد (مثلاً «یکسوم اموالم را به فلان امور بدهید»)، در این صورت مازاد بر یکسوم به طور مساوی از تمام وصیتها کسر میشود. یعنی هیچ وصیتی بر دیگری اولویت ندارد و همه به نسبت کاهش مییابند تا مجموع آنها از یکسوم تجاوز نکند. در عمل، این ماده به ورثه این حق را میدهد که وصیتهای بیش از یکسوم را نپذیرند، مگر اینکه خودشان رضایت دهند. نکته کلیدی این است که ترتیب وصیتها در زمان تنظیم وصیتنامه اهمیت زیادی دارد و اگر وصیتکننده اولویتبندی نکند، همه وصیتها به یک اندازه کاهش مییابند.