در وصیت، اگر کسی بخشی از اموالش را که سهم مشاعی از کل دارایی است مثلاً یکچهارم یا یکسوم از تمام ترکه را به دیگری ببخشد، آن شخص (موصیله) بهجای اینکه مال مشخصی را دریافت کند، در آن مقدار از ترکه با ورثه شریک میشود. یعنی سهم او به صورت مشاع با ورثه در هم میآمیزد و هر کدام به نسبت سهمشان در اموال شریک هستند. برای نمونه، اگر پدری وصیت کند که یکسوم از تمام داراییاش به دوستش برسد، پس از فوت، آن دوست در همان یکسوم با بازماندگان شریک میشود. ورثه نمیتوانند بگویند که فلان خانه یا ماشین را به او بدهیم و بقیه را خود برداریم، بلکه او در کل آن یکسوم حق دارد و تا زمان تقسیم، با ورثه در آن بخش از اموال شریک است. پس نتیجه این است که در وصیت به جزء مشاع از ترکه، موصیله مانند یک شریک در کنار ورثه قرار میگیرد و حق او محدود به عین معینی نیست. این حکم برای حفظ عدالت در تقسیم اموال و جلوگیری از تضییع حقوق طرفین وضع شده است.