وقتی کسی در وصیتنامهاش مالی را به طور کلی به دیگری ببخشد، مثلاً بگوید «یک دستگاه خودرو» یا «صد سکه بهار آزادی» بدون این که مشخص کند کدام خودرو یا کدام سکهها را میخواهد بدهد، این ورثهاند که تصمیم میگیرند کدام مصداق از آن مال به وصیتگیرنده برسد. قانون این اختیار را به ورثه داده چون مال تا پیش از اجرای وصیت در اختیار آنهاست. البته اگر خود موصی در وصیتنامه تصریح کرده باشد که کدام مال خاص مد نظرش است، حرف خود او مقدم است و ورثه نمیتوانند چیز دیگری جای آن بگذارند.