هرگاه کسی در وصیتنامه خود منافع یک ملک را برای دیگری تعیین کند (مثلاً بگوید درآمد اجاره این خانه تا ده سال برای فلانی باشد)، برای آنکه بدانند این وصیت چقدر از یکسوم دارایی او را مصرف میکند، باید دو مرحله قیمتگذاری انجام دهند. اول، ملک را با تمام منافعش (یعنی با فرض اینکه دست کسی نیست) قیمت میزنند. دوم، همان ملک را در حالتی که منافعش در مدت وصیت از آنِ دیگری است (یعنی ملک بیمنفعت شده) قیمت میکنند. تفاوت این دو قیمت، همان ارزش منافعی است که وصیت شده و باید از یکسوم دارایی متوفی برداشت شود. اگر وصیت برای منافع دائمی ملک باشد، یعنی مثلاً وصیت کرده که تا همیشه درآمد خانه مال شخص دیگری باشد، در این صورت خود ملک دیگر ارزش چندانی ندارد چون کسی نمیتواند از آن استفاده کند. در چنین حالتی، تمام ارزش ملک با در نظر گرفتن منافعش از یکسوم دارایی محاسبه میشود. این روش محاسبه برای جلوگیری از تضییع حقوق وراث است، چون وصیتنامه نمیتواند بیش از یکسوم اموال را شامل شود.