هنگام تعیین سقف وصیت که یکسوم دارایی است، ملاک ارزیابی دارایی فرد در زمان مرگ اوست، نه در زمان تنظیم وصیتنامه. یعنی اگر کسی وصیت کند و بعداً داراییاش کم یا زیاد شود، میزان یکسوم بر اساس آنچه در لحظه فوت دارد محاسبه میشود. این قانون برای جلوگیری از دور زدن حقوق وراث وضع شده، چون ممکن است وصیتکننده در زمان وصیت دارایی زیادی داشته باشد ولی تا زمان مرگ آن را از دست بدهد، یا برعکس. در هر حال، نهایتاً یکسوم دارایی باقیمانده در لحظه مرگ برای وصیت قابل اجراست و بیش از آن نیاز به اجازه وراث دارد.