وصیت تنها زمانی معتبر است که مال مورد وصیت در زمان وصیت کردن متعلق به خود شخص وصیتکننده (موصی) باشد. اگر کسی به مالی که مالک آن نیست وصیت کند، مثلاً به خانهای که متعلق به همسایهاش است وصیت نماید، این وصیت از پایه باطل است و بعداً هم اگر مالک اصلی اجازه بدهد، وصیت درست نمیشود. نکته: فرق این وضعیت با مواردی است که موصی مالک مال است ولی بعد از وصیت آن را میفروشد یا به دیگری منتقل میکند. در آن صورت وصیت نسبت به همان مال به هم میخورد، ولی اصل وصیت به خاطر مالک نبودن هنگام وصیت باطل نبوده است. اما طبق این ماده، اگر در همان لحظه وصیت، مال از آن موصی نباشد، دیگر راهی برای درست شدن آن وجود ندارد. ماده ۸۴۱ قانون مدنی یک استثنا برای مواردی که موصی بعداً مالک شود نیاورده است. پس اگر کسی به مالی که هنوز به او نرسیده، مثلاً مالی که از پدرش به ارث میبرد، وصیت کند، باز هم وصیت باطل است مگر اینکه در زمان وصیت قطعاً مالک آن باشد.