اگر کسی با نیت خودکشی دست به کاری بزند که معمولاً به مرگ منجر میشود، مثل خوردن سم یا زخمی کردن خود، و بعد از آن وصیتنامهای تنظیم کند، این وصیت در صورتی که بمیرد باطل است. یعنی وصیت او هیچ اعتباری ندارد و اموالش طبق قانون عادی ارث تقسیم میشود. اما اگر به هر دلیلی نمیرد و زنده بماند، وصیتش معتبر خواهد بود و پس از مرگ طبیعی یا غیرمرتبط با آن عمل، باید اجرا شود. این حکم فقط مربوط به وصیتنامهای است که بعد از اقدام به خودکوشی نوشته میشود، نه وصیتهایی که پیش از آن تنظیم شده. علت بطلان هم این است که قانونگذار فرض میکند کسی که قصد مرگ دارد، ممکن است تحت فشار روحی تصمیمگیری درستی نداشته باشد و وصیتش منصفانه نباشد. بنابراین تا زمانی که زنده است و اقدامش به مرگ منجر نشده، وصیتش نافذ است چون دیگر در شرایط مرگآمیز تصمیم نگرفته. در عمل، اگر فرد اقدام به خودکشی کند و بعد وصیت بنویسد و بمیرد، ورثه میتوانند به بطلان وصیت استناد کنند. اما اگر زنده بماند و بعداً به علت دیگری فوت کند، وصیتش مانند وصیت افراد عادی اجرا میشود. منظور از «اعمال دیگر از این قبیل» هم هر کاری است که به طور معمول باعث مرگ میشود، مثل پریدن از ارتفاع یا قطع رگ.