وصیت یک عمل حقوقی یکطرفه است و تا زمانی که شخصی که به نفع او وصیت شده (موصیله) تکلیف خود را روشن نکرده که آیا وصیت را میپذیرد یا رد میکند، ورثهٔ شخص متوفی (موصی) حق ندارند در مال یا چیزی که وصیت شده دستبرده یا آن را تصرف کنند. این قانون از ورثه میخواهد صبر کنند تا موصیله تصمیم نهایی خود را به آنها اعلام کند. حال اگر این تأخیر در اعلام تصمیم باعث ضرر و زیان به ورثه شود، مثلاً مال وصیت شده نیاز به نگهداری داشته باشد یا ارزش آن کم شود، ورثه میتوانند به دادگاه مراجعه کنند. در این صورت، قاضی (حاکم) موصیله را مجبور میکند که هرچه سریعتر بگوید قبول میکند یا نه. این حکم برای جلوگیری از بلاتکلیفی و حفظ حقوق ورثه است.