قانون دو نوع وصیت را از هم جدا کرده است: وصیت تملیکی و وصیت عهدی. وصیت تملیکی یعنی شما در زمان زندگیتان تصمیم بگیرید که بعد از مرگ، مال مشخصی (مثل خانه یا ماشین) یا منفعت آن (مثل اجاره) را رایگان به کس دیگری بدهید. این کار تا زمانی که زنده هستید الزامی ندارد و پس از فوت شما اجرا میشود. وصیت عهدی اما شکلی دیگر است: شما یک یا چند نفر را مأمور میکنید که بعد از مرگتان کار مشخصی انجام دهند، مثلاً به افراد خاصی کمک مالی کنند یا اموالتان را تقسیم کنند. در این قانون اصطلاحات مشخصی هم به کار رفته: کسی که وصیت میکند «موصی» نام دارد، کسی که در وصیت تملیکی به نفع او وصیت شده «موصیله» است، مال یا چیزی که وصیت شده «موصیبه» خوانده میشود، و کسی که در وصیت عهدی سرپرست اموال یا بچهها میشود «وصی» نام دارد.