اگر شریکی سهم خود را به شخص دیگری بفروشد و شریک دیگر با استفاده از حق شفعه، آن سهم را بخرد، وضعیت سودی که در فاصله عقد تا اجرای شفعه در ملک ایجاد شده متفاوت است. اگر این سود، منفصل باشد یعنی جدا از زمین باشد، مانند میوهای که چیده شده یا محصولی که برداشت گردیده، متعلق به مشتری اول (خریدار) است. اما اگر سود متصل باشد، یعنی به زمین چسبیده باشد، مثل بنای ساخته شده یا درخت کاشته شده، به مالکیت شفیع (خریدار نهایی) درمیآید. با این حال، مشتری اول حق دارد بنا یا درختی را که خود احداث کرده، از زمین جدا کرده و ببرد، حتی اگر به قیمت تخریب آن تمام شود. این قاعده برای جلوگیری از ضرر خریدار اول وضع شده، چون او در فاصله خرید تا اعمال حق شفعه، به نیت مالکیت روی ملک سرمایهگذاری کرده است.