این ماده به وضعیتی میپردازد که دو نفر در یک راه یا مجرای آب (مانند جوی یا نهر) به طور مشترک حق دارند، اما مالکیت جداگانهای روی زمینهای مجاور دارند. اگر یکی از آنها زمین خود را همراه با همان حق عبور یا حق آبی که در آن راه یا مجرا دارد به شخص دیگری بفروشد، نفر دیگر (که در آن راه یا مجرا شریک است) میتواند از حق شفعه استفاده کند و آن زمین فروختهشده را با همان شرایط به خودش برگرداند. این حق حتی اگر آن دو نفر در خود زمین شریک نباشند هم وجود دارد. اما اگر فروشنده زمین را بدون آن حق مشترک (یعنی فقط خود زمین را بدون راه یا مجرا) بفروشد، دیگر حق شفعهای برای طرف مقابل باقی نمیماند.