وقتی طلبکار بدهی کسی را به او ببخشد، دیگر نمیتواند پشیمان شود و آن را پس بگیرد. این بخشش که در اصطلاح حقوقی «ابراء» نامیده میشود، یک عمل یکطرفه است و نیازی به پذیرش بدهکار ندارد. پس از ابراء، رابطه حقوقی میان طرفین کاملاً از بین میرود و بدهکار از پرداخت آن مبلغ معاف میشود. این قانون برای هر نوع طلبی اعم از پول، کالا یا خدمت کاربرد دارد و شامل همه بدهکاران میشود. تنها نکته این است که بخشش باید به طور واضح و مشخص انجام شود؛ یعنی طلبکار باید قصد خود را برای گذشتن از طلبش اعلام کند. اگر بعداً طلبکار ادعا کند که اشتباه کرده یا تحت فشار بوده، اثبات این موضوع در دادگاه بسیار دشوار است. در نتیجه، طلبکاران باید پیش از بخشیدن بدهی، به عواقب آن فکر کنند چون پس از این کار، دیگر راه بازگشتی وجود ندارد. این حکم برای ایجاد اطمینان در روابط مالی و جلوگیری از اختلافهای بعدی وضع شده است.