طبق این ماده، کسی که مالی را هبه کرده (واهب) حتی بعد از این که مال را به طرف مقابل (متهب) تحویل داده، میتواند از هبه خود برگردد و مال را پس بگیرد، به شرط این که آن مال همچنان وجود داشته باشد و از بین نرفته باشد. اما این حق رجوع در چهار حالت از بین میرود: اول، اگر طرف مقابل (متهب) پدر، مادر یا فرزند واهب باشد. دوم، اگر در برابر هبه عوضی دریافت شده باشد و آن عوض پرداخت شده باشد. سوم، اگر مال هبه شده از مالکیت متهب خارج شده باشد، مثلاً آن را فروخته باشد یا به دلیل ورشکستگی از تصرف او خارج شده باشد، یا آن را گرو گذاشته باشد. چهارم، اگر در خود مال هبه تغییری ایجاد شده باشد، مثلاً زمینی که هبه شده ساخته شود یا پارچهای دوخته شود.