در قانون مدنی، هبه یا بخشش معمولاً بدون عوض است، یعنی کسی که مالی را میبخشد (واهب) چیزی در ازای آن دریافت نمیکند. اما این ماده به این موضوع اشاره دارد که واهب میتواند هبه را به صورت معوض انجام دهد؛ یعنی شرط کند که طرف مقابل (متهب) در ازای این بخشش، یا مالی را به او هبه کند یا یک کار حلال و مشروع را رایگان برای او انجام دهد. به عبارت دیگر، هبه معوض نوعی قرارداد دوطرفه است که در آن هر دو طرف تعهداتی دارند. برای مثال، اگر شخصی خانهای را به دیگری ببخشد و شرط کند که طرف مقابل در عوض، ماشین خود را به او ببخشد یا دیوار خانهاش را رایگان تعمیر کند، این هبه معوض محسوب میشود. در این صورت، اگر متهب به شرط عمل نکند، واهب میتواند از بخشش خود منصرف شود و مال را پس بگیرد. البته شرط باید مشروع باشد و انجام کار خلاف قانون یا شرع در آن مجاز نیست. نکته مهم در عمل این است که هبه معوض با بیع یا معامله معاوضی تفاوت دارد، زیرا در بیع عوض و معوض هر دو مال هستند و ارزش مالی دارند، اما در هبه معوض ممکن است عوض به صورت انجام یک کار رایگان باشد که ارزش مالی مستقیم ندارد. این تمایز در دعاوی حقوقی و تشخیص نوع قرارداد اهمیت پیدا میکند.