برای آنکه هبه (بخشش) یک مال به دیگری درست و قانونی باشد، شخصی که مال را میبخشد (واهب) باید مالک واقعی آن مال باشد. یعنی اگر کسی مالی را که مالک آن نیست، مثلاً مال دوستش را، به شخص ثالثی ببخشد، آن هبه از نظر قانونی باطل است و هیچ اثری ندارد. این قاعده یک شرط اساسی برای صحت عقد هبه است. فرقی نمیکند که واهب مالک مال باشد یا نباشد؛ اگر مالک نباشد، هبه باطل است. بنابراین، برای انتقال مالکیت مال به دیگری از طریق هبه، ابتدا باید ثابت شود که بخشنده خودش حق مالکیت بر آن مال را داشته است.