بخشش یا هبه یک عمل حقوقی است که نیاز به اهلیت کاملِ واهب (بخشنده) دارد. یعنی کسی که میخواهد مال خود را ببخشد باید عاقل، بالغ و رشید باشد و از نظر قانونی حق تصمیمگیری درباره اموالش را داشته باشد. مثلاً فردی که به دلیل بیماری روانی یا سفاهت (بیمالی) از تصرف در اموال منع شده، نمیتواند مال خود را هبه کند. اگر واهب اهلیت لازم را نداشته باشد، عقد هبه باطل است و مال به صاحبش برمیگردد. همچنین کسانی که در حجر (ممنوعیت از تصرف مالی) هستند مانند محجوران، نمیتوانند هبه کنند. این شرط برای حمایت از خود شخص و جلوگیری از ضرر مالی او وضع شده است.