هبه در قانون مدنی ایران نوعی قرارداد رایگان است که در آن یک شخص (واهب) مال خود را بدون گرفتن هیچ عوضی به شخص دیگری (متهب) میبخشد. مالی که بخشیده میشود «عین موهوبه» نام دارد و باید حتماً عین معین و قابل تحویل باشد. این عقد مانند سایر قراردادها نیاز به ایجاب از طرف واهب و قبول از طرف متهب دارد و با تحقق این دو، مالکیت عین موهوبه به متهب منتقل میشود. مهم است بدانید که هبه برخلاف بیع یا اجاره، جنبه رایگان دارد و واهب در ازای بخشش خود هیچ سود یا پاداشی دریافت نمیکند.