وقتی مالی را در گرو میگذارید، دیگر نمیتوانید هر کاری دلتان خواست با آن بکنید. مثلاً اگر خانهای را برای وام رهن دادهاید، نمیتوانید آن را بفروشید، اجاره دهید یا خراب کنید، مگر اینکه طلبکار (کسی که پول را داده) اجازه بدهد. این محدودیت برای این است که حق طلبکار از بین نرود یا کم نشود. منظور از «تصرف منافی حق مرتهن» یعنی هر کاری که باعث شود طلبکار نتواند در صورت عدم پرداخت بدهی، طلبش را از آن مال وصول کند. اگر بدون اجازه طلبکار چنین کاری کنید، هم کار خلاف قانون کردهاید و هم ممکن است مسئول جبران خسارت باشید. در مقابل، تصرفاتی که به حق طلبکار لطمه نزند، مثل نگهداری معمولی از مال، نیاز به اجازه ندارد.