اگر یک نفر چند بدهی به چند طلبکار مختلف داشته باشد، میتواند یک مال واحد را به عنوان وثیقه همه آن بدهیها گرو بگذارد. در این حالت، طلبکارها باید با توافق یکدیگر تصمیم بگیرند که مال گرو شده پیش کدام یک از آنها نگهداری شود. این توافق لازم است چون قانون نمیگوید که حتماً مال باید دست خود راهن یا یک نفر ثالث باشد. همچنین برعکس این حالت هم ممکن است: دو نفر که از یک نفر طلب دارند، میتوانند یک مال مشترک را برای تضمین آن طلب به همان بدهکار گرو بگذارند. در هر دو صورت، شرط اصلی توافق طرفین برای تعیین متصرف مال مورد رهن است.