وقتی مالی را در رهن میگذارید، باید آن را به شخصی که به او بدهکار هستید (راهن) یا به فرد دیگری که خودتان با او توافق کردهاید تحویل دهید. این تحویل گرفتن برای درست بودن قرارداد رهن لازم است و بدون آن معامله اعتبار ندارد. اما پس از اینکه رهن به درستی بسته شد، نیازی نیست که آن مال همیشه دست طرف مقابل یا فرد تعیینشده بماند. یعنی اگر بعداً به هر دلیلی مال از تصرف او خارج شود، قرارداد رهن باطل نمیشود و همچنان معتبر است. این قانون به این دلیل وضع شده که در عمل ممکن است مال مرهونه به طور موقت از دست مرتهن خارج شود، مثلاً برای تعمیر یا استفاده، و این نباید به اعتبار رهن لطمه بزند. پس شرط اصلی قبض در زمان عقد است، نه ادامه آن در طول مدت رهن.