صلح یک قرارداد است که به موجب آن، دو طرف اختلاف یا احتمالی را با هم توافق میکنند و معمولاً موضوع آن یک مال یا حق است. ولی اگر بعد از امضای این قرارداد معلوم شود که آنچه را که مورد صلح قرار گرفته، اصلاً وجود نداشته یا از بین رفته بوده، این توافق هیچ اعتباری ندارد. مثلاً اگر دو نفر بر سر فروش یک خودرو صلح کنند ولی بعداً بفهمند آن خودرو قبلاً تصادف کرده و از بین رفته، صلح باطل است. این حکم به این دلیل است که صلح هم مثل هر قرارداد دیگری نیاز به یک موضوع مشخص و موجود دارد. وقتی موضوع صلح از اول نباشد یا بعداً معلوم شود که نبوده، در واقع ارادهٔ طرفین بر چیزی باطل قرار گرفته و قانون آن را نمیپذیرد. بنابراین طرفین به وضعیت قبل از صلح برمیگردند و هر چه داده یا گرفتهاند، باید به یکدیگر پس بدهند.