اگر در یک صلحنامه یکی از طرفین با نیرنگ و فریبکاری طرف دیگر را به انجام صلح وادار کند، طرف فریبخورده حق دارد قرارداد را به هم بزند. این حق که در قانون «خیار فسخ» نامیده میشود، به معنای قدرت قانونی برای برهم زدن یک طرفه معامله است. بنابراین صرف وجود فریب در صلح کافی نیست، بلکه باید آن فریب بهگونهای باشد که فرد فریبخورده را به صلح کردن ترغیب کرده باشد. در این صورت زیاندیده میتواند ظرف مدت معقولی پس از آگاهی از فریب، صلح را فسخ کند و وضع را به حالت پیش از قرارداد برگرداند. این حکم اختصاصی به صلح ندارد و در سایر عقود مانند خرید و فروش نیز جاری است، اما قانون مدنی به دلیل اهمیت در صلح تصریح کرده که تدلیس در آن هم باعث ایجاد حق فسخ میشود.