صلح یکی از عقود است که در آن دو طرف با تراضی یکدیگر، دعوا یا احتمالی را حل میکنند یا حقی را منتقل مینمایند. اگر یکی از طرفین تحت فشار یا تهدید دیگری به صلح تن دهد، چنین صلحی از نظر قانونی اعتبار ندارد. اکراه به معنای وادار کردن کسی به کاری بر خلاف میلش با تهدید یا فشار روانی است که قدرت انتخاب را از او میگیرد. نتیجه این است که شخصی که صلح را از روی اکراه پذیرفته، میتواند از دادگاه تقاضای بطلان آن را بنماید. در این صورت، وضع به حالت پیش از صلح برمیگردد. اما برای اثبات اکراه، شخص باید دلیل معتبری ارائه دهد که نشان دهد رضایت واقعی نداشته است. بنابراین، در هر صلحنامهای، رضایت آزادانه و آگاهانه طرفین شرط اساسی است. اگر ثابت شود که صلح با اکراه صورت گرفته، معامله باطل و بیاثر خواهد بود و حقوق از دست رفته قابل استرداد است.