این ماده درباره حالتی است که چند نفر پشت سر هم برای یک بدهکار کفالت کردهاند؛ مثلاً الف کفیل بدهکار اصلی شده، بعد ب کفیل الف شده و ج هم کفیل ب. در چنین زنجیرهای هر کدام از این کفیلها وظیفه دارند همان کسی را که کفالتش را پذیرفتهاند (مکفول خود) به طلبکار تحویل دهند. اگر هر یک از آنها موفق شود بدهکار اصلی را حاضر کند، هم خودش و هم تمام کفیلهای بعد از او از تعهد کفالت آزاد میشوند. مثلاً اگر ب، بدهکار اصلی را تحویل دهد، هم خود ب و هم ج که کفیل ب بوده بری میشوند. از طرف دیگر اگر یکی از این کفیلها به هر یک از دلایل قانونی مثل فوت مکفول، ادای دین، یا گذشت طلبکار (که در ماده ۷۴۶ آمده) از کفالت آزاد شود، تمام کفیلهایی که بعد از او در این زنجیره قرار دارند نیز بری میشوند. یعنی اگر ب به دلیل فوت شخصی که کفالتش را کرده بود از تعهد خارج شود، ج هم که کفیل ب بوده دیگر مسئولیتی نخواهد داشت. این قاعده برای جلوگیری از تحمیل مسئولیت به افراد بعدی در زنجیره کفالت وضع شده است.