این ماده درباره وضعیتی صحبت میکند که یک کفیل (شخصی که ضامن معرفی یا تحویل فرد دیگری شده) در برابر چند نفر، تعهد کرده است که فرد مورد کفالت را تحویل دهد. طبق این حکم، اگر کفیل آن فرد را فقط به یکی از کسانی که از او کفالت خواستهاند تحویل دهد، در برابر بقیه طلبکاران یا ذینفعان همچنان مسئول باقی میماند و تعهدش ساقط نمیشود. به عبارت دیگر، کفالت یک تعهد واحد در برابر همه کسانی است که از کفیل مطالبه دارند. مثلاً اگر کفیل در برابر سه نفر متعهد به تحویل شخصی شده باشد، تحویل او به یکی از آن سه نفر باعث نمیشود که کفیل از تعهد خود در برابر دو نفر دیگر آزاد شود. هر یک از آنها حق دارند همچنان تحویل فرد کفالتشده را از کفیل بخواهند. نتیجه عملی این ماده این است که کفیل تا زمانی که فرد مورد کفالت را به همه کسانی که از او کفالت خواستهاند تحویل نداده یا رضایت همه آنها را جلب نکرده، در قبال هر یک از آنها مسئول است. بنابراین کفیل باید یا فرد را به همه تحویل دهد یا به گونهای عمل کند که همه طلبکاران از حق خود صرفنظر کنند.