کفالت یک قرارداد است که در آن شخصی به نام کفیل، تضمین میکند که شخص دیگری به نام مکفول را در زمان مشخصی حاضر کند. این ماده شش وضعیت را نام برده که با پیش آمدن هرکدام، تعهد کفیل پایان مییابد و او دیگر مسئولیتی ندارد. این موارد عبارتند از: اول اینکه خود کفیل، مکفول را در زمان و مکان مقرر حاضر کند. دوم اینکه خود مکفول بدون اقدام کفیل، در موعد مقرر حاضر شود. سوم اینکه بدهی مکفول به هر شکلی (مثلاً با پرداخت، ابراء یا تهاتر) از بین برود. چهارم اینکه طلبکار (مکفولله) بهطور صریح یا ضمنی، کفیل را از تعهدش آزاد کند. پنجم اینکه طلب از مکفولله به شخص دیگری منتقل شود، مثل انتقال طلب. ششم اینکه مکفول فوت کند، زیرا تعهد حاضر کردن او غیرممکن میشود. در هر یک از این حالتها، کفیل از مسئولیت خارج میشود و دیگر نمیتوان او را برای حاضر نکردن مکفول تحت پیگرد قرار داد. این ماده در واقع موارد پایان یافتن عقد کفالت را به صورت قانونی مشخص کرده است.