کفالت قراردادی است که طی آن شخصی (کفیل) میپذیرد که فرد دیگری (مکفول) را در صورت لزوم به دادگاه یا شخص طلبکار (مکفولله) تحویل دهد. این ماده دو نوع کفالت را از هم جدا کرده است: کفالت مطلق و کفالت موقت. در کفالت مطلق که مدت مشخصی برای تحویل مکفول تعیین نشده، مکفولله هر زمان که بخواهد میتواند از کفیل بخواهد که مکفول را حاضر کند و کفیل هم موظف به انجام این کار است. اما در کفالت موقت که برای آن سررسید یا زمانی معین شده، تا پیش از رسیدن آن موعد، مکفولله حق ندارد تقاضای احضار مکفول را بکند. نتیجه عملی این است که اگر در قرارداد کفالت تاریخی تعیین شده باشد، کفیل تا آن تاریخ فرصت دارد و نیازی به تحویل زودهنگام مکفول ندارد. اما اگر کفالت بدون قید زمان منعقد شده باشد، کفیل باید در هر لحظه آماده باشد تا مکفول را به درخواست مکفولله تحویل دهد. در صورت تخلف کفیل از این تعهد، ممکن است مکفولله بتواند از طریق دادگاه الزام کفیل به تحویل مکفول را بخواهد.