حواله یک قرارداد است که در آن بدهی فردی از عهدهٔ بدهکار به عهدهٔ شخص دیگری منتقل میشود. به عبارت دیگر، اگر کسی از شما طلبکار باشد و شما هم از شخص ثالثی طلب داشته باشید، میتوانید با توافق طرفین، بدهی خود را به آن شخص ثالث حواله دهید تا طلبکارتان مستقیم از او پول بگیرد. در این قرارداد، بدهکاری که حواله را صادر میکند «محیل»، طلبکاری که حواله را میپذیرد «محتال»، و شخص ثالثی که باید بدهی را بپردازد «محالعلیه» نامیده میشود. نتیجهٔ این عقد آن است که تعهد پرداخت از گردن محیل برداشته شده و به محالعلیه منتقل میشود. برای درستی حواله، رضایت هر سه طرف لازم است. همچنین محالعلیه باید در زمان حواله به محیل بدهکار باشد یا با انجام حواله موافقت کند. پس از حواله، محتال فقط میتواند از محالعلیه طلب خود را بخواهد و دیگر حق مراجعه به محیل را ندارد، مگر اینکه در قرارداد شرط دیگری شده باشد.