اگر بدهی فردی (مضمونعنه) سررسید شده باشد و شخص دیگری (ضامن) آن را پرداخت کند، ضامن بلافاصله حق مراجعه به بدهکار اصلی را دارد تا پولی را که پرداخته از او بگیرد. این حق حتی در مواردی هم وجود دارد که قرارداد ضمانت برای مدت معینی بسته شده باشد و آن مدت هنوز تمام نشده باشد. مثلاً اگر ضامن یک هفته زودتر از موعد مقرر در قرارداد ضمانت، بدهی را بپردازد، باز هم میتواند بدهی خود را از بدهکار اصلی مطالبه کند. تنها استثنای این قاعده جایی است که خود بدهکار اصلی (مضمونعنه) به طور مشخص به ضامن اجازه داده باشد که ضمانت را به صورت مدتدار (موجل) انجام دهد. در چنین حالتی، اگر ضامن پیش از پایان مدت تعیینشده بدهی را بپردازد، نمیتواند تا پیش از رسیدن آن مدت به بدهکار اصلی مراجعه کند. به عبارت دیگر، در این وضعیت خاص، ضامن باید تا پایان مدت صبر کند. پس قانون در حالت عادی از ضامنی که زودتر از موعد بدهی را پرداخته حمایت میکند و به او اجازه میدهد فوراً پول خود را از بدهکار اصلی بگیرد، مگر اینکه بدهکار شرط کرده باشد که ضامن حق مراجعه زودهنگام ندارد.