این ماده دربارهٔ وضعیتی صحبت میکند که ضامن، بدهی را پیش از سررسیدِ اصلی آن به طلبکار پرداخت کند. در چنین حالتی، هرچند ضامن زودتر از موعد بدهی را تسویه کرده، اما حق ندارد فوراً از بدهکار اصلی (مدیون) بخواهد که پول را به او برگرداند. دلیلش این است که مهلت پرداختِ دین هنوز تمام نشده و بدهکار تا لحظهٔ سررسید فرصت دارد. پس ضامن باید صبر کند تا زمان مقرر در قرارداد برسد و بعد از آن میتواند برای دریافت مبلغ پرداختی به بدهکار مراجعه کند. به عبارت دیگر، پرداخت زودهنگام ضامن، حق او را برای مطالبهٔ زودهنگام از مدیون ایجاد نمیکند.