ضمانت درک مبیع یعنی ضامن تعهد میکند که اگر مال مورد معامله متعلق به دیگری از آب درآمد و خریدار ضرر کرد، خسارت او را جبران کند. طبق این ماده، اگر خود فروشنده و خریدار به توافق مشترک (اقاله) یا با استفاده از یکی از اختیارهای قانونی فسخ (خیار) معامله را به هم بزنند، دیگر ضامن درک مبیع مسئولیتی ندارد. علت این است که در این حالت، خریدار بهخاطر نقص در مالکیت فروشنده ضرر نکرده، بلکه خودش معامله را لغو کرده است. این حکم هم برای فروشندهای که خودش ضامن درک شده و هم برای شخص ثالثی که این ضمانت را پذیرفته، یکسان اجرا میشود. پس اگر بیع فسخ شود، تعهد ضامن خودبهخود از بین میرود و خریدار دیگر نمیتواند بابت ضمانت درک از او شکایت کند. البته این قاعده فقط وقتی صادق است که فسخ بهخواست طرفین یا بهاستناد خیار صورت گرفته باشد، نه بهخاطر باطل بودن معامله از ابتدا.