در ضمان حال، وضعیت به این شکل است که عقد ضمان بدون تعیین مدت یا قید فوریت منعقد شده. این ماده به مضمونله (کسی که طلبکار اصلی است) این حق را میدهد که هر وقت بخواهد، طلب خود را از ضامن مطالبه کند، حتی اگر دین اصلی که بر عهده مضمونعنه (بدهکار اصلی) بوده، سررسیدش نرسیده باشد و به اصطلاح «موجل» باشد. یعنی ضامن در این حالت نمیتواند به بهانه این که هنوز زمان پرداخت دین فرا نرسیده، از پرداخت خودداری کند. در عمل، این حکم اهمیت زیادی دارد چون ضامن را در موقعیت فوری قرار میدهد. اگر ضمان به صورت حال منعقد شود، ضامن باید آماده پرداخت باشد، حتی اگر بدهکار اصلی فرصت بیشتری برای پرداخت داشته باشد. البته این حق مطالبه برای مضمونله اختیاری است و او میتواند صبر کند تا دین موجل سررسید شود یا مستقیماً به ضامن مراجعه کند. نتیجه این که در ضمان حال، تعهد ضامن مستقل از سررسید دین اصلی است و مضمونله در انتخاب زمان مطالبه مختار میباشد.