گاهی در قرارداد ضمانت، مدت مشخصی تعیین میشود. در این صورت، طلبکار حق ندارد پیش از پایان آن مدت، از ضامن درخواست پرداخت بدهی را بکند، حتی اگر خود اصل دین سررسید شده باشد و قابل مطالبه از بدهکار اصلی باشد. به عبارت دیگر، ضامن تا پایان مدت تعیینشده فرصت دارد و طلبکار باید صبر کند. این حکم فقط مربوط به حالتی است که ضمانت مدتدار باشد و در ضمانتهای بدون مدت جاری نیست.