اگر کسی که به دیگری وکالت داده، بعداً محجور شود (یعنی به حکم دادگاه، اهلیت حقوقی خود را از دست بدهد، مثلاً به دلیل جنون یا سفاهت)، وکالتنامه باطل میشود. ولی یک استثنا وجود دارد: اگر کاری که برای آن وکالت داده شده، از آن دست اموری باشد که محجور هم میتواند در آن زمینه توکیل کند (مثلاً امور مالی جزئی که وابسته به محجوریت نیست)، وکالت همچنان معتبر میماند. همین قاعده در مورد خود وکیل هم صادق است. یعنی اگر وکیل پس از گرفتن وکالت، محجور شود، وکالت او باطل میشود؛ مگر اینکه کاری که به او وکالت داده شده، از اموری باشد که محجور میتواند آن را انجام دهد. در این حالت، وکالت همچنان پابرجاست. پس به طور خلاصه، محجوریت هر یک از دو طرف (موکل یا وکیل) معمولاً وکالت را از بین میبرد، مگر در مواردی که قانون انجام آن کار را برای شخص محجور منع نکرده باشد.