اگر شما به کسی وکالت بدهید، مثلاً برای فروش خانهتان، وکیل شما در چارچوبی که تعیین کردهاید عمل میکند. هر قراردادی که وکیل دقیقاً در همان محدوده امضا کند، برای شما الزامآور است و باید به آن پایبند باشید. مثلاً اگر به وکیل گفتهاید خانه را به قیمت مشخصی بفروشد، او موظف است همان کار را انجام دهد و شما هم موظفید نتیجه را بپذیرید. اما اگر وکیل از اختیاراتی که به او دادهاید پا را فراتر بگذارد، مثلاً خانه را با شرایطی غیر از آنچه توافق کردهاید بفروشد، شما مجبور به پذیرش آن نیستید و مسئولیتی در قبال تعهداتی که خارج از حدود وکالت ایجاد کرده ندارید. تنها در صورتی این مسئولیت به شما منتقل میشود که بعد از ماجرا، بهطور واضح یا با رفتارتان کار وکیل را تأیید کنید. مثلاً اگر بفهمید وکیل خانه را با تخفیف فروخته و سکوت کنید یا پول را بگیرید، یعنی اجازه دادهاید. این قانون برای حمایت از شما در برابر سوءاستفادههای احتمالی وکیل وضع شده، ولی در عین حال به شما این امکان را میدهد که اگر از نتیجه کار راضی بودید، آن را بپذیرید و معامله را نجات دهید.