هرگاه کسی به دیگری وکالت دهد تا کاری را انجام دهد، این وکالت به طور خودکار شامل انجام کارهای مقدماتی و لوازم ضروری آن کار هم میشود. مثلاً اگر به کسی وکالت بدهید که خانهای را بفروشد، او میتواند قرارداد بنویسد، ثمن را دریافت کند و سند را امضا کند، چون اینها از لوازم فروش هستند. اما اگر وکالتدهنده نخواهد وکیل در برخی امور مقدماتی دخالت کند، باید صریحاً در قرارداد وکالت قید کند که وکیل در آن موارد خاص اختیار ندارد. در غیر این صورت، اصل بر این است که وکیل میتواند تمام اقدامات لازم و متعارف برای انجام موضوع وکالت را انجام دهد.