اگر وکیل در انجام وظایفی که به او سپرده شده کوتاهی کند یا مرتکب اشتباهی شود که به طور معمول در روابط حقوقی، آن کوتاهی یا اشتباه باعث زیان موکل شناخته شود، وکیل در برابر موکل خود مسئول خواهد بود و باید خسارت وارده را جبران کند. برای مثال، اگر وکیل به دلیل سهلانگاری مهلت قانونی طرح دعوا را از دست بدهد و موکل متحمل ضرر شود، این تقصیر به وکیل نسبت داده میشود. ملاک تشخیص تقصیر، عرف و عادت مسلم در جامعه است؛ یعنی اگر بر اساس عرف، رفتار وکیل در آن شرایط خاص، رفتار یک وکیل معمولی و متعارف نباشد، او مقصر شناخته میشود. بنابراین، وکیل موظف است با دقت و مهارت کافی و در چارچوب اختیارات خود عمل کند تا از ورود خسارت به موکل جلوگیری نماید.